bicos con lingua

O pasado mércores 12 deste mes, o alumnado do IES Terra de Turonio fomos ver unha obre teatral o audiotrio Luis Tobío. A obra era representada polo grupo Talía Teatro e chamábase:
Bicos con Lingua.

A duración da obra foi de 50 minutos, o seu xénero é a comedia e era no noso maravilloso idioma, o galego.

Pequeno resumo da obra:
Espectáculo que nace dun forte sentimento de amor cara algo tan propio como é a nosa lingua: a lingua galega.Non se trata en ningún momento dun exercicio de victimismo, nada máis lonxe da nosa intención, senón de afondar nun problema real e, certamente, preocupante.
Formada por diferentes ocasións coa lingua galega como núcleo central, a obra tiña un grande contido realista e, sobre todo, divertido.

A miña opinión sobre a obra:

A min gustoume moito polo tema de que reflexaba unha realidade moi grande: a penuria que está a sufrir a lingua galega. Pero, sen representala mediante aburridos e largos argumentos cos que probablemente acabaríamos durmidos, non, a representaban con divertidas ocasións. Gustoume moito o tema de que falaran sen medo o que dicían, tal é o caso como as múltiples palabrotas que dicían de vez en cando e que lle daban un toque máis xuvenil a obra.

Uxío Novoneyra

Uxío Novoneyra naceu en Parada de Moreda, Courel, en 1930, fillo dunha familia de labregos. Esta terra será o principal referente físico para os seus versos, ofrecendo unha anovadora visión da paisaxe dentro da literatura galega. No ano 1955 deu ao prelo Os eidos, poemario con que comeza un ciclo poético que retomará con Os eidos 2. Letanía de Galicia e outros poemas (1974). Nos comezos da década de 80, o poeta principia a recompilar e depurar o seu ciclo courelán, dando a lume Os eidos. Libro do Courel (1981), que terá diversas reedicións. No ano 1983 afíncase definitivamente en Santiago, cidade desde a cal exerceu como presidente da Asociación de Escritores en Lingua Galega, até a súa morte no ano 1999. LIBERTÁ chamas nos ollos tristes nas caras do METRO nos que xa perderon o futuro e ganan o pan con sobresalto na gran cidade nos tesos cumes i en todo o silencio preguntando. Vélante os xóvenes i os que saben da morte e xuntan inseguranza e desamparo. Cando vexo un neno penso en ti e si oio un bruído sin nome coido que ti chegas i acude todo o sangre. Todo bruído sin nome é un agoiro. Madrid / O Courel 1962- 1964

uxio novoneira